Welcome to EverybodyWiki ! Nuvola apps kgpg.png Sign in or create an account to improve, watchlist or create an article like a company page or a bio (yours ?)...

(سها) منوچهر برومند

از EverybodyWiki Bios & Wiki
پرش به ناوبری پرش به جستجو
منوچهر برومند
Manoutchehr-Broomand.jpg
نام اصلی منوچهر برومند
زادروز ۶ فروردین ۱۳۳۳
۲۶ مارس ۱۹۵۴
اصفهان، ایران
پدر و مادر علیرضا - عصمت
ملیت  ایران
مذهب اسلام
نام(های)
دیگر
م- ب سُها و سُهای اصفهانی
پیشه شاعر، نویسنده، آرشیتکتِ شهرساز و هنرشناس معاصر
تخلص سُها
همسر(ها) مینو
فرزندان میترا - اورمزد
وب‌گاه رسمی Manoutchehr-Broomand.com

منوچهر برومند متخلص به سُها، شاعر، نویسنده، هنرشناسِ مؤلف و منتقدِ هنریِ معاصر که از چهل سال پیش تاکنون در پاریس زندگی می‌کند، به موازات فعالیت‌های حرفه‌ای به پژوهش‌های تاریخی، بررسی آثار هنری و تالیفات و تصنیفات ادبی اشتغال دارد و به جمع‌آوری آثار هنری ایران و مجموعه‌داری شخصی می‌پردازد.

تولد و خانواده[ویرایش]

وی در ششمِ فروردین ماهِ ۱۳۳۳ خورشیدی در اصفهان به دنیا آمد. پدرش علیرضاخان برومند از خوانین گز برخوار بود. از خویشاوندان سرشناس ایشان می‌توان از حیدرعلی برومند و عبدالرحمان برومند، ادیب برومند نام برد.

تحصیلات[ویرایش]

منوچهر برومند تحصیلاتِ ابتدایی، متوسطه و تعلیمات عالیه دانشگاهی را نخست در دانشگاه اصفهان طی کرد. در سال ۱۳۵۵ با احراز رتبه اول به اخذ دانشنامه لیسانس در رشته زبان و ادبیات فارسی نائل آمد.
وی از دوران دبیرستان و دانشگاه نویسندگی را در جرائد محلی آغاز کرد. کارهای مطبوعاتی او در روزنامه مکرم به صاحب امتیازی فروغ‌الزّمان مکرم و همکاری با منوچهر قدسی سردبیر آن روزنامه شروع شد. پس از آن در روزنامه اصفهان به تشویق امیرقلی امینی مدیریت روزنامه اصفهان به نوشتن مقالات ادبی و مطالب سیاسی اجتماعی پرداخت. حین تحصیلات دانشگاهی، اوقاتِ فراغت از برنامه درسی دانشگاهی را مصروف تحصیل علوم دینی، فراگرفتن صرف و نحو و مقدماتِ ادبیات عرب و حضور در انجمن‌های ادبی و معاشرت و کسب فیض از ادبا و شعرای معاصر کرد. در عین حال سوابق علائق خانوادگی به هنرهای ایرانی وی را به کسب اطلاعات هنری و طی مراحل هنرشناسی برانگیخت. سرگرم بررسی و تحقیق در زمینهٔ آثار هنری شد. اَعَمِ از نسخه‌شناسیِ نسخ خطی تا مُرقّعاتِ خطوط خوش‌نویسان، نقاشی‌های نقاشانِ سنتی و نگارگران ازمنهٔ پیشین و معاصر ایران.
منوچهر برومند در سال ۱۳۵۶ به قصد ادامه تحصیل و پژوهش علمی و نظری در زمینه آثار هنری ایران در موزه‌های بزرگ اروپا عازم پاریس شد. سفر پاریس او را علاقه‌مند به تحصیل در رشته معماری کرد. در مهرماه همان سال به مدرسه عالی معماری پاریس رفت. پس از طی دوران آموزشی شش ساله مقارن با سال ۱۳۶۲ خورشیدی از پایان‌نامه خود که در زمینه مراکز توان‌بخشی معلولان جنگی بود و با نظارت و راهنمایی معمار و فیلسوف معروف فرانسوی میشل ژسراند به سامان رسیده بود، دفاع کرد. سپس در رشته بهسازی شهری در دانشگاه سوربن پاریس به تحصیل و تحقیق مشغول شد. در سال ۱۳۶۶ از آن دانشگاه در زمینه بهسازی فضاهای شهری به احراز دانشنامه مطالعات عالی نائل آمد.[۱]
او از سال ۱۹۸۶ میلادی عضو کانون نظام مهندسی معماران ایل دو فرانس است. به موازات سرگرمی به حرفه معماری و بهسازی شهری به جمع‌آوری و کسب و کار در زمینه آثار هنری ایرانی و اروپایی اشتغال دارد.

ورود به عرصه هنر[ویرایش]

وی مقدّمات آشنایی با اصول و انگاره‌های تزئینی و مبادی هنر نقاشی و نگارگری را از عیسی‌خان بهادری، محمدحسین مُصوّرالمُلکی، حسین خطایی و حسین خوش‌نویس‌زاده استادان هنرنگارگری و سوخت و مُرقّع سازی فراگرفت. در زمینه شناختن اصول خطاطی و بازشناسی تطبیقی خطوط و مُرقّعات خوشنویسان نیز از حبیب‌الله فضائلی و سید رضا صدرالحسنی و منوچهر قدسی آموخت. مراحل تکمیلی نسخه‌شناسی تطبیقی و مرقعات خطوط تزئینی را در سایه توجّه و تعلیم جعفر سلطان القّرائی، مهدی سهیلی خوانساری و احمد گلچین معانی فراگرفت.
برومند با نام‌نویسی در کلاس‌های آزاد و سمینارهای مدرسه عالی باستان‌شناسی لوور پاریس در زمینه شناسایی آثار هنری ایرانی دارای آگاهی علمی و عملی و تجربی شد. پس از آن که وارد جرگه عملی دادوستد آثار هنری و جمع‌آوری خطوط و نقاشی‌های تزئینی شد، از طریقِ تطبیق و مقایسه عینی قلمدان‌های مجموعه ادیب برومند و ناصح ناطق و صمد خورشید در زمینه آثار لاک و روغنی و سلسله انساب نقاشان قلمدان‌ساز و سیاق و سبکشان به پژوهش و بررسی دامنه‌دار پرداخت. به اطلاعات جامعی دست یافت که ناشی از بررسی شخصی و راهنمایی سه مجموعه‌دار نام برده بود.[۲]

آثار و کتاب‌ها[ویرایش]

در معرّفی آثار هنری ایرانی و نیز در باب مباحث ادبی و تاریخی و اجتماعی مقالات متعدد نوشته و تالیفات متعددی به شرح زیر دارد:

کتاب جلگه آرزو[ویرایش]

نشر اورمزد، اکتبر ۲۰۱۲، پاریس: حاوی گزیده‌ای از قطعات منظومی است، که در قالب‌های گوناگون سروده‌است. اعم از قصیده و قطعه و غزل و دوبیتی به شیوه قدما، یا سروده‌های موزون او، با افاعیل شکسته و کوتاه و بلند عروضی به شیوه معاصران.

کتاب اندر شرح قضایا[ویرایش]

از آثار منثور او، کتاب اندر شرح قضایا (نشر خاوران، شهریور ۱۳۷۲، پاریس) مجموعه سه داستان کوتاه است. دربارهٔ ویژگی‌هایِ روحیِ افراد خودخواهِ طلبکار از مردم که زوایای پنهان رفتار خنده‌دار مدعیانِ آزادیخواهی را نشان می‌دهد.

رمان لقانطهٔ اقبال[ویرایش]

رمان لقانطهٔ اقبال (نشر آبنوس، اردیبهشت ۱۳۸۹، پاریس، چاپ اول) و (چاپ دوم، نشرآن تیرماه ۱۳۹۱، تهران) داستانی است که از بیداد توانمندان و زندگی فقیران با طنز سخن می‌گوید. حواشی قحطیِ بزرگی را نشان می‌دهد، که مقارن با جنگ جهانی اول، گریبانگیر مردم ایران گشته بود. خواننده را برآن می‌دارد، تا مروری بر تاریخ دردناک و ناشناخته معاصر کند. داستان کتاب که با ماجرای بستری شدن ابوالقاسم پاینده نویسنده معروف در بیمارستان آغاز می‌شود، خواننده را حین شرح یک عروسی در خانواده‌ای خسیس که مقارن سلطنت پهلوی دوم رخ می‌دهد، به سال‌های پیش از جنگ جهانی اول می‌برد. سال‌هائی که طیِ آن ۹ میلیون نفر از جمعیت ۱۸ میلیونی ایران از قحطی و بیماری‌های واگیردار و در اثر سوءتغذیه جان خود را از دست دادند. طی آن مالکان و زمین‌داران بزرگ که صاحب اراضی کشاورزی و غلات و ارزاق بودند، از آبِ گل‌آلودِ قحطی ماهی گرفتند، و به موازاتِ دسیسه بیگانگان، بر گرانی ارزاق افزودند و بر ثروتی بادآورده دست یافتند.[۳]

کتاب گذری و نظری در خلوت غربت[ویرایش]

نشر اورمزد، نوامبر ۲۰۱۲، پاریس: مجموعه‌ای است از مقالاتِ مُنتَخَبِ او در مباحث ادبی، هنری، تاریخی و اجتماعی که رضا اغنمی نقد نویس کهن سالِ معروف آن را در شمارِ معدود آثارِ نفیس و پربارِ فرهنگی و ماندنی در ادبیات تبعید معرفی کرده‌است.[۴]

کتاب مهدی حمیدی شاعر ملّی نامیرا در دوردست خاطره‌ها[ویرایش]

نشر اورمزد، سپتامبر ۲۰۱۳، پاریس: این کتاب که به مناسبت یکصدمین سالروز تولّد مهدی حمیدی نگارش یافته حاوی شرح زندگی و هیجانات عشقی حمیدی است. از چگونگی عشق حمیدی که به سرودن اشعار کتاب معروف او اشک معشوق منجر شده، پرده برمی‌گیرد. نوسانات و زوایای پنهان عشق بی‌فرجام حمیدی را نسبت به منیژه نشان می‌دهد، که تا پیش از انتشار این کتاب در پاریس جزئیات آن بر عامهٔ علاقه‌مندان پنهان مانده بود.

کتاب دستورِ زبان فارسی یا انگارهٔ سخن[ویرایش]

نشر سندباد، امرداد ماه ۱۳۶۰، پاریس: کتابی است دربردارنده ویژگی‌های چهارده‌گانه اسم، با نمونه‌های صرفی و نحوی که به منظورِ آموزش قاعده‌های دستوری و آسان فراگرفتن قواعد زبان فارسی فراهم آمده، از این رو در طرح موضوع‌های مورد نظر، سعی بر اختصار و ارائه نمونه‌هایی از تجزیه و ترکیب شعر فارسی شده تا فهم نکته‌های ضروری و دانستنی از طریق عملی آسان‌تر باشد؛ و سهولت تعلیم و تعلّم درست‌گویی و درست‌نویسی با بررسی نمونه‌های نثر و نظم بزرگان ادب فارسی میسر گردد. این کتاب را منوچهر برومند به میرزا حبیب اصفهانی تقدیم کرده‌است؛ و از او با عنوان صدرنشین رستهٔ دستور زبان نویسان فارسی و کسی که با ذوق و ابتکار و صرف وقت انگاره‌های دستور زبان فارسی را بنیان نهاده و پایه‌گذار بوده، یاد کرده‌است.[۵] میرزا حبیب از ادیبان بلندمقام قرن سیزدهم و اوایل قرن چهارم هجری بود که سال‌ها در اسلامبول زندگی می‌کرد، به کار آموزش زبان و ادبیات فارسی می‌پرداخت، به لحاظ سکونت در ترکیه و پیشه تعلیمی اش، لزومِ تدوینِ قاعده‌هایِ زبان فارسی را احساس کرد. از آنجا که مردی زبان‌دان بود و بر ترکی و عربی و زبان‌های اروپایی نیز تسلط داشت، به تصنیف دو کتاب ارزنده به نام دبستان فارسی و دستور سخن کمر بست و با چاپ آن دو کتاب در سال ۱۳۰۸ در اسلامبول که به کوشش زنده‌یاد حسن علی‌خان امیرنظام گروسی انتشار یافت، برای نخستین بار قاعده‌های دستور زبان فارسی را مدون کرد.[۶]

کتاب مولوی در آینه دو پندار[ویرایش]

نشر آبنوس ۱۹۹۵، پاریس: ماحصل کلام در این کتاب این است که مولانا مقام انسانیت کامل و مظهریتی که حق در آن تجلی می‌کند را مخصوص انسان‌های ممتاز و استثنایی می‌داند و می‌گوید جان یا نفس ناطقه، همان دانش و بینش اوست و هر چه آدمی دانش و آگاهی بیشتری داشته باشد، از جان و نفس ناطقه بالاتری برخوردار خواهد بود و به همین سبب است که افراد بشر در داشتن نفس ناطقه یکسان نیستند.

کتاب یادگار عمر حریری[ویرایش]

نشر برومند، بهمن ۱۳۷۰، پاریس: کتابی است حاوی گزیده‌ای از مقالات ادبی و اشعار علی‌اصغرخان حریری، طبیب تبریزی که از ادبا و شعرا و همدرسان بدیع‌الزّمان فروزانفر و محمود فرّخ و موید ثابتی و ملک‌الشّعرای بهار بود. او که از سن جوانی بعد از جنگ جهانی اوّل به پاریس آمده بود، در سال ۱۹۹۳ در پاریس درگذشت. منوچهر برومند که از سال ۱۹۷۷ تا سال ۱۹۹۳ مدت شانزده سال از معاشران محفل ادبی و مستفیدان جلسات ادب‌آموزی او بود،[۷] و به موجب خواهش حریری نشر آثار منظوم و منثور او را برعهده داشت، قبل از مرگ حریری به انتشارِ کتاب یادگار عمر و برگزاری مجلس بزرگداشت او در مرکز فرهنگی اندره مالرو پاریس پرداخت. در مجلس بزرگداشت حریری که در جراید آن زمان انعکاس وسیعی یافت، بهروز کسمایی، عزت‌الله همایونفر، آذر پژوهش، ناصر امینی و منوچهر برومند دربارهٔ شخصیت و آثار علمی و ادبی دکتر حریری سخنرانی کردند.[۸]

مقالات[ویرایش]

سلسله مقالات منوچهر برومند در فصلنامه ره‌آورد، چاپ لس‌آنجلس، با عنوان سیری در هنر نقاشی ایران، از دیگر کارهای پژوهشی اوست، که با حسن استقبال هنرشناسان مواجه گشته‌است. چنان‌که محمود فرشچیان به مناسبت بیست و پنجمین سال انتشار فصلنامه ره‌آورد به این نکته اشاره کرده‌است. مطالب تحلیل گرانه مندرج در مقالات او را «نمایانگر زوایای ناشناخته دوران‌های مختلف نقاشی ایران دانسته» با این عبارت ستوده‌است:[۹]

صفحه الگو:گفتاورد/styles.css محتوایی ندارد.

از جمله مطالب جالب برای من سلسله مقالات محققانه بود، که توسط هنرشناس دانشمند آقای دکتر منوچهر برومند در خصوص نقاشی ایران و تاریخچه آن با مطالب تحلیل‌گرانه که نمایانگر زوایای ناشناخته دوران‌های مختلف نقاشی در ایران بود درج می‌گردید.

نمونه اشعار[ویرایش]

مثنوی جهل و جور[ویرایش]

مثنوی «جهل و جور» از اشعارِ اخیرِ منوچهر برومند، ناظر بر وقایعِ اسفباری که عرصهٔ زندگی را بر همگان تیره و تار کرده، توانایی طبع او را در سرودن اشعار حکمی تامل‌برانگیز نشان می‌دهد.[۱۰]

صفحه الگو:شعر/styles.css محتوایی ندارد.صفحه الگو:نستعلیق/styles.css محتوایی ندارد.

  1. تغییرمسیر الگو:بیت
  2. تغییرمسیر الگو:بیت
  3. تغییرمسیر الگو:بیت
  4. تغییرمسیر الگو:بیت
  5. تغییرمسیر الگو:بیت
  6. تغییرمسیر الگو:بیت

...

  1. تغییرمسیر الگو:بیت
  2. تغییرمسیر الگو:بیت
  3. تغییرمسیر الگو:بیت

غزل[ویرایش]

از دیگر سروده‌های منوچهر برومند غزلی است، با مطلع:

صفحه الگو:شعر/styles.css محتوایی ندارد.صفحه الگو:نستعلیق/styles.css محتوایی ندارد.

  1. تغییرمسیر الگو:بیت

معطوف به حملهٔ گسترده سال ۹۳ به غزه و بمباران پی در پی نواحی مسکونی اش که منجر به کشته شدن بی شمار فلسطینیان غیرنظامی شد. سروده‌ای که سُراینده در آن به نحوی مؤثر و غم‌انگیز داد خواهی می‌کند می‌نویسد،[۱۱] این غزل احساسات انسان دوستانه سراینده‌ای را نشان میدهد که در عین ایران‌دوستی و علائق وطنیِ وابستگی به میراثِ مشترک فرهنگی ایرانِ بزرگ، با لحنِ دردمندِ شاعری عدالت‌خواه مرگ مظلومانه یِ کودکانِ بی گناه، زنانِ باردار و سالخوردگانی را محکوم می کند که به بیمارستان‌ها و مدارس و مساجد و اماکن تحت نظر مراجع جهانی مدافع حقوق بشر پناه برده‌اند.[۱۲]

دماوندیه[ویرایش]

از سروده‌های موزون وی که با افاعیل شکسته و کوتاه و بلند عروضی به شیوه معاصران سروده شده، قطعهٔ «دماوندیه» اوست، که به شرح زیر است:[۱۳]

الگو:شعرنو الگو:بند الگو:بند الگو:بند الگو:بند الگو:بند الگو:بند الگو:بند الگو:بند ...

الگو:بند الگو:بند الگو:بند الگو:بند الگو:بند الگو:بند الگو:بند الگو:بند الگو:بند

منابع[ویرایش]

  • فرشچیان محمود، «ابدیت در چرخش‌های خیره کننده» خانه فرهنگ و هنر گویا ۱۳۹۵
  • اغنمی رضا، «نگاهی به لقانطهٔ اقبال» عصر نو چهارشنبه ۲۸ تیر ماه ۱۳۹۱ برابر با ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۲
  • اغنمی رضا، «گذری و نظری در خلوت غربت» عصر نو ۱۷ نوامبر ۲۰۱۴
  • اغنمی رضا، «گذری و نظری در خلوت غربت» تارنمای ملیّون ایران، سه شنبه ۱۹ مهرماه ۱۳۹۳
  • رستمی شهلا، «لقانطهٔ اقبال از بیداد توانمندان و زندگی فقیران با طنز سخن می‌گوید» برنامه رادیوئی راه ابریشم، منبع بخش فارسی رادیو فرانسه ۱۸/ ۸/ ۲۰۱۲
  • سابجی شادی، «بررسی کتاب اندر شرح قضایا در یکصد و یکمین برنامه زورق ادبیات در آبهای دور» ۳/ ۹/ ۲۰۱۸
  • کی هرموز، مصاحبه دربارهٔ «اشیاءعتیقه ایران در بازارهای جهان با منوچهر برومند» مجله ایران شماره ۱ پاریس آوریل ۱۳۷۹
  • جلالی علی، «لقانطهٔ اقبال و حکایتی آشنا» روز نامه راه دیگر، سه شنبه ۴تیرماه ۱۳۹۲/۲۵ ژوئن۲۰۱۳/ سال دوم: شماره ۲۶۸
  • نشریهٔ جبهه ملّی ایران خارج کشور:تیرماه ۱۳۹۳ شماره ۱۱۶
  • تارنمای احترام آزادی سه شنبه دهم مهرماه ۱۳۹۷
  • عابدی کامیار، علی اصغر حریری: «ستایشگر سنّت، نکوهشگر تجدّد در صدودهمین سال تولّد او» جهان کتاب یکشنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۶

پانویس[ویرایش]

This article "(سها) منوچهر برومند" is from Wikipedia. The list of its authors can be seen in its historical and/or the page Edithistory:(سها) منوچهر برومند. Articles copied from Draft Namespace on Wikipedia could be seen on the Draft Namespace of Wikipedia and not main one.

  1. مقاله امینی، ناصر، با عنوان "منوچهر برومند شاعر ونویسنده هنرشناس معاصرو چگونگی آثار او"، مندرج در نشریه ادبی هنری آزادی، نشر در: وست وود ماساچوست آمریکا: شماره هشتم از سال نهم: شماره پیاپی۱۰۴ صفحهٔ ۱۳
  2. مقاله امینی، ناصر، با عنوان "منوچهر برومند شاعر ونویسنده هنرشناس معاصرو چگونگی آثار او"، مندرج در نشریه ادبی هنری آزادی، نشر در: وست وود ماساچوست آمریکا: شماره هشتم از سال نهم: شماره پیاپی۱۰۴ صفحهٔ ۱۳
  3. رستمی شهلا :برنامه راه ابریشم دربارهٔ کتاب لقانطه اقبال بخش فارسی رادیو بین‌المللی فرانسه: پاریس ۱۸/۸/ ۲۰۱۲
  4. تارنمای ملیّون ایران، سه‌شنبه ۱۹ مهرماه ۱۳۹۳
  5. زورق ادبیات در آبهای دور برنامه یکصد و یکم، مُوَرّخِ سوم سپتامبر2018
  6. زورق ادبیات در آبهای دور برنامه یکصد و یکم، مُوَرّخِ سوم سپتامبر۲۰۱۸
  7. عابدی کامیار، علی اصغر حریری: "ستایشگر سنّت، نکوهشگر تجدّد در صدودهمین سال تولّد او"جهان کتاب یکشنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۶
  8. بزرگداشت نیم قرن کوشش ادبی یک پزشگ شاعر به مناسبت انتشار کتاب یادگار عمر حریری و تجلیل از دکتر علی اصغر حریری در پاریس کیهان چاپ لندن ۷/ دی ماه ۱۳۹۳
  9. فرشچیان محمود، فصل نامهٔ ره آورد، چاپ لس آنجلس ۱۳۸۴ شمارهٔ ۷۰، ص ۵۸
  10. امینی ناصر،"مقالهٔ منوچهر برومند شاعر و نویسنده هنرشناس معاصر و چگونگی آثار او" مندرج در مجلهٔ آزادی چاپ وست وود ماساچوست آمریکا شماره هشتم از سال نهم :۲۱سپتامبر ۲۰۱۸ اول مهرماه ۱۳۹۷شماره پیاپی۱۰۴ صفحهٔ ۱۳
  11. نشریه جبهه ملّی ایران در خارج کشور
  12. نشریهٔ جبهه ملّی ایران خارج کشور تیرماه ۱۳۹۳ شماره ۱۱۶
  13. نقلِ سروده منوچهر برومند از تارنمای احترام آزادی: سه شنبه دهم مهرماه ۱۳۹۷

30px Follow us on https://twitter.com/EverybodyWiki !

Farm-Fresh comment add.png You have to Sign in or create an account to comment this article !